Odzież ochronna
ODZIEŻ OCHRONNA
Obowiązkiem pracodawcy jest nieodpłatne dostarczenie pracownikowi odzieży i obuwia roboczego -spełniających wymagania określone w Polskich Normach - gdy ubranie własne może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, a także gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa i higieny pracy -technologiczne bądź sanitarne. Tak wynika z art. 2377§ 1 kodeksu pracy.
Jednocześnie kodeks pracy obliguje pracodawcę do ustalenia rodzajów środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na określonych stanowiskach jest niezbędne, oraz przewidywanych okresów użytkowania odzieży i obuwia roboczego (art. 2378§ 1 k.p.).
ODZIEŻ OCHRONNA
zgodnie z nomenklaturą PN, jest to odzież okrywająca lub zastępująca odzież osobistą, chroniąca przed określonymi zagrożeniami; wymaga odpowiednich certyfikatów bezpieczeństwa. Należy ją stosować przy konkretnych pracach, gdzie istnieją zagrożenie zranienia ciała lub przeniknięcia przez skórę szkodliwych czynników. Szczególne niebezpieczeństwo stanowi wysoka lub niska temperatura, ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, prąd elektryczny, wilgoć, słaba widoczność, zagrożenie mechaniczne, biologiczne itp.
Poszczególne rodzaje odzieży są zaprojektowane jako ochrona przed zagrożeniami występującymi w określonych warunkach pracy. Do odzieży ochronnej nie należą ubrania przeznaczone dla pracowników wykonujących prace, podczas których grozi mocne zabrudzenie się nieszkodliwymi dla życia i zdrowia substancjami, przyspieszone niszczenie odzieży, jak również wymaga się specjalnej czystości wytwarzanego wyrobu. Taka odzież zaliczana jest do odzieży roboczej, nie podlegającej obowiązkowej certyfikacji. Ze względu na to, jakie części ciała chroni dane ubranie, odzież ochronną dzieli się na:
Odzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących
Odzież ochronna niepalna /trudnopalna wg PN-EN 531 przeznaczona jest dla pracowników narażonych na działanie wysokiej temperatury (z wyłączeniem strażaków i spawaczy) w krótkim czasie. Czynnikami gorącymi mogą być: płomień, ciepło konwekcyjne, promieniowanie cieplne, rozpryski stopionego metalu, gorące przedmioty, iskry itp. Czas palenia odzieży niepalnej powinien być mniejszy od 2 sekund. Ubranie takie musi być odpowiednio oznakowane i posiadać klasę ochrony oraz instrukcję użytkowania.
Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne odzież stosowana podczas prac spawalniczych oraz w warunkach, gdzie nie można uniknąć odprysków, ma chronić przed kroplami stopionego metalu, krótkotrwałym działaniem płomienia oraz promieniowaniem ultrafioletowym. Można ją użytkować w sposób ciągły przez 8 godzin. Ubrania wykonane są zwykle z tkanin impregnowanych przeciwpalnie, o odpowiednich właściwościach dielektrycznych oraz odporności na działanie drobnych rozprysków płynnego metalu. Często stosowane przez spawaczy są również specjalne skórzane fartuchy i ochrony poszczególnych części ciała - tułowia, szyi, nóg i ramion. Ubrania dla spawaczy nie powinny mieć kieszeni, a jeśli już je mają - muszą to być kieszenie wewnętrzne lub kryte klapką, całkowicie zakrywającą wlot kieszeni. Konieczne jest odpowiednie oznakowanie oraz instrukcja użytkowania odzieży ochronnej dla spawaczy. Użytkowanie odzieży ochronnej dla spawaczy wymaga szczególnej dbałości o właściwe jej stosowanie. Odzież może wykazywać mniejsze właściwości ochronne, gdy jest zanieczyszczona substancjami palnymi, zmoczona lub zawilgocona.
Odzież chemoochronna
Odzież chemoodporna ma za zadanie zapewnić ochronę skóry pracownika przed kontaktem ze szkodliwymi substancjami chemicznymi: kwasami, zasadami, ługami, olejami, lakierami itp. Są to często zagrożenia bardzo poważne, mogące spowodować trwałe uszkodzenie ciała lub śmierć. Zapewnia ona ochronę przed chemikaliami w różnych formach: gazów, cieczy, oparów i pyłów. Przy doborze odzieży chemoochronnej należy wziąć pod uwagę rodzaj szkodliwego czynnika chemicznego, jego stężenie oraz intensywność działania. Odzież do użytku krótkotrwałego (jednorazowego) produkowana jest z włóknin i folii, natomiast ubrania do użytku długotrwałego z tkanin powlekanych i impregnowanych.
Odzież chroniąca przed czynnikami atmosferycznymi
Jest to najczęściej odzież przeciwdeszczowa, przeznaczona dla pracowników pracujących w przestrzeni otwartej (pracownicy budownictwa, służby porządkowe i komunalne, pracujący przy naprawach dróg i torowisk, rolnicy, rybacy itd.). Ubrania te podzielono na kilka klas, w zależności od ich nieprzemakalności i stopnia wentylacji. Klasa I - najniższa - przeznaczona jest dla pracowników nie narażonych na intensywne opady i niedługo przebywających na otwartej przestrzeni. Do prac, podczas których pracownik narażony jest na intensywne opady, przeznaczona jest odzież klasy II, chroniąca przed wodą, ale również przed parą wodną, co uniemożliwia "oddychanie" skóry, a tym samym znacznie zmniejsza komfort użytkowania. Ostatnio pojawiły się wodoszczelne tkaniny paroprzepuszczalne, dzięki którym ubrania uzyskały lepszą wentylację. Odzież wodoochronna klasy III charakteryzuje się najlepszą nieprzemakalnością i wentylacją. Materiały stosowane do produkcji odzieży wodoochronnej są specjalnie impregnowane, powlekane PCW, kauczukiem bądź poliuretanem. Stosuje się też specjalne paroprzepuszczalne laminaty i mikrowłókna, umożliwiające "oddychanie" ubrania.
Odzież ostrzegawcza
Odzież ostrzegawcza jest przeznaczona do stosowania w warunkach, w których konieczne jest wizualne sygnalizowanie obecności osoby (zagrożenie związane z potrąceniem, zgnieceniem bądź uderzeniem przez poruszające się maszyny, kierowane przez człowieka - samochody, wózki widłowe, dźwigi, suwnice i in.). Z uwagi na fakt, że maszyny charakteryzują się dużą masą i energią, nie jest możliwe stosowanie skutecznych ochron, chroniących bezpośrednio przed urazem. Odzież ostrzegawcza ma za zadanie zapobiegać wypadkom poprzez swoją widoczność. Służą do tego przede wszystkim odpowiednie materiały odblaskowe, opasujące poziomo tors, rękawy i nogawki pracownika. Pasy odblaskowe naszywane są na tło o barwie fluorescencyjnej: żółtej, pomarańczowej lub czerwonej. Odzież ostrzegawcza dzieli się na 3 klasy pod względem minimalnej powierzchni ww. materiałów. Ubrania te, pod wpływem prania i światła, tracą po pewnym czasie swoje właściwości ochronne. Zabrudzone - nie zapewniają odpowiedniej widoczności. Dlatego użytkownicy muszą przestrzegać instrukcji użytkowania i warunków konserwacji.
Odzież ochronna chroniąca przed zimnem
Norma ta określa wymagania i metody badań właściwości odzieży chroniącej przed zimnem przy temperaturach poniżej –5 st.C Klasa przepuszczalności powietrza (0 do 3): jest to poziom szczelności odzieży. Klasa odporności parowania (0 do 3): jest to poziom właściwości „oddychających” odzieży.
Obowiązkiem pracodawcy jest nieodpłatne dostarczenie pracownikowi odzieży i obuwia roboczego -spełniających wymagania określone w Polskich Normach - gdy ubranie własne może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, a także gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa i higieny pracy -technologiczne bądź sanitarne. Tak wynika z art. 2377§ 1 kodeksu pracy.
Jednocześnie kodeks pracy obliguje pracodawcę do ustalenia rodzajów środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na określonych stanowiskach jest niezbędne, oraz przewidywanych okresów użytkowania odzieży i obuwia roboczego (art. 2378§ 1 k.p.).
ODZIEŻ OCHRONNA
zgodnie z nomenklaturą PN, jest to odzież okrywająca lub zastępująca odzież osobistą, chroniąca przed określonymi zagrożeniami; wymaga odpowiednich certyfikatów bezpieczeństwa. Należy ją stosować przy konkretnych pracach, gdzie istnieją zagrożenie zranienia ciała lub przeniknięcia przez skórę szkodliwych czynników. Szczególne niebezpieczeństwo stanowi wysoka lub niska temperatura, ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, prąd elektryczny, wilgoć, słaba widoczność, zagrożenie mechaniczne, biologiczne itp.
Poszczególne rodzaje odzieży są zaprojektowane jako ochrona przed zagrożeniami występującymi w określonych warunkach pracy. Do odzieży ochronnej nie należą ubrania przeznaczone dla pracowników wykonujących prace, podczas których grozi mocne zabrudzenie się nieszkodliwymi dla życia i zdrowia substancjami, przyspieszone niszczenie odzieży, jak również wymaga się specjalnej czystości wytwarzanego wyrobu. Taka odzież zaliczana jest do odzieży roboczej, nie podlegającej obowiązkowej certyfikacji. Ze względu na to, jakie części ciała chroni dane ubranie, odzież ochronną dzieli się na:
- odzież ochraniającą tułów (komplety ubrań - bluza i spodnie, kombinezony, fartuchy, kurtki, płaszcze, bezrękawniki i in.),
- odzież chroniąca części tułowia (np. ochraniacze klatki piersiowej, barku, przedramienia itd.)
- nakrycia głowy (np. kaptury, berety, czapki i in.)
Odzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących
Odzież ochronna niepalna /trudnopalna wg PN-EN 531 przeznaczona jest dla pracowników narażonych na działanie wysokiej temperatury (z wyłączeniem strażaków i spawaczy) w krótkim czasie. Czynnikami gorącymi mogą być: płomień, ciepło konwekcyjne, promieniowanie cieplne, rozpryski stopionego metalu, gorące przedmioty, iskry itp. Czas palenia odzieży niepalnej powinien być mniejszy od 2 sekund. Ubranie takie musi być odpowiednio oznakowane i posiadać klasę ochrony oraz instrukcję użytkowania.
Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne odzież stosowana podczas prac spawalniczych oraz w warunkach, gdzie nie można uniknąć odprysków, ma chronić przed kroplami stopionego metalu, krótkotrwałym działaniem płomienia oraz promieniowaniem ultrafioletowym. Można ją użytkować w sposób ciągły przez 8 godzin. Ubrania wykonane są zwykle z tkanin impregnowanych przeciwpalnie, o odpowiednich właściwościach dielektrycznych oraz odporności na działanie drobnych rozprysków płynnego metalu. Często stosowane przez spawaczy są również specjalne skórzane fartuchy i ochrony poszczególnych części ciała - tułowia, szyi, nóg i ramion. Ubrania dla spawaczy nie powinny mieć kieszeni, a jeśli już je mają - muszą to być kieszenie wewnętrzne lub kryte klapką, całkowicie zakrywającą wlot kieszeni. Konieczne jest odpowiednie oznakowanie oraz instrukcja użytkowania odzieży ochronnej dla spawaczy. Użytkowanie odzieży ochronnej dla spawaczy wymaga szczególnej dbałości o właściwe jej stosowanie. Odzież może wykazywać mniejsze właściwości ochronne, gdy jest zanieczyszczona substancjami palnymi, zmoczona lub zawilgocona.
Odzież chemoochronna
Odzież chemoodporna ma za zadanie zapewnić ochronę skóry pracownika przed kontaktem ze szkodliwymi substancjami chemicznymi: kwasami, zasadami, ługami, olejami, lakierami itp. Są to często zagrożenia bardzo poważne, mogące spowodować trwałe uszkodzenie ciała lub śmierć. Zapewnia ona ochronę przed chemikaliami w różnych formach: gazów, cieczy, oparów i pyłów. Przy doborze odzieży chemoochronnej należy wziąć pod uwagę rodzaj szkodliwego czynnika chemicznego, jego stężenie oraz intensywność działania. Odzież do użytku krótkotrwałego (jednorazowego) produkowana jest z włóknin i folii, natomiast ubrania do użytku długotrwałego z tkanin powlekanych i impregnowanych.
Odzież chroniąca przed czynnikami atmosferycznymi
Jest to najczęściej odzież przeciwdeszczowa, przeznaczona dla pracowników pracujących w przestrzeni otwartej (pracownicy budownictwa, służby porządkowe i komunalne, pracujący przy naprawach dróg i torowisk, rolnicy, rybacy itd.). Ubrania te podzielono na kilka klas, w zależności od ich nieprzemakalności i stopnia wentylacji. Klasa I - najniższa - przeznaczona jest dla pracowników nie narażonych na intensywne opady i niedługo przebywających na otwartej przestrzeni. Do prac, podczas których pracownik narażony jest na intensywne opady, przeznaczona jest odzież klasy II, chroniąca przed wodą, ale również przed parą wodną, co uniemożliwia "oddychanie" skóry, a tym samym znacznie zmniejsza komfort użytkowania. Ostatnio pojawiły się wodoszczelne tkaniny paroprzepuszczalne, dzięki którym ubrania uzyskały lepszą wentylację. Odzież wodoochronna klasy III charakteryzuje się najlepszą nieprzemakalnością i wentylacją. Materiały stosowane do produkcji odzieży wodoochronnej są specjalnie impregnowane, powlekane PCW, kauczukiem bądź poliuretanem. Stosuje się też specjalne paroprzepuszczalne laminaty i mikrowłókna, umożliwiające "oddychanie" ubrania.
Odzież ostrzegawcza
Odzież ostrzegawcza jest przeznaczona do stosowania w warunkach, w których konieczne jest wizualne sygnalizowanie obecności osoby (zagrożenie związane z potrąceniem, zgnieceniem bądź uderzeniem przez poruszające się maszyny, kierowane przez człowieka - samochody, wózki widłowe, dźwigi, suwnice i in.). Z uwagi na fakt, że maszyny charakteryzują się dużą masą i energią, nie jest możliwe stosowanie skutecznych ochron, chroniących bezpośrednio przed urazem. Odzież ostrzegawcza ma za zadanie zapobiegać wypadkom poprzez swoją widoczność. Służą do tego przede wszystkim odpowiednie materiały odblaskowe, opasujące poziomo tors, rękawy i nogawki pracownika. Pasy odblaskowe naszywane są na tło o barwie fluorescencyjnej: żółtej, pomarańczowej lub czerwonej. Odzież ostrzegawcza dzieli się na 3 klasy pod względem minimalnej powierzchni ww. materiałów. Ubrania te, pod wpływem prania i światła, tracą po pewnym czasie swoje właściwości ochronne. Zabrudzone - nie zapewniają odpowiedniej widoczności. Dlatego użytkownicy muszą przestrzegać instrukcji użytkowania i warunków konserwacji.
Odzież ochronna chroniąca przed zimnem
Norma ta określa wymagania i metody badań właściwości odzieży chroniącej przed zimnem przy temperaturach poniżej –5 st.C Klasa przepuszczalności powietrza (0 do 3): jest to poziom szczelności odzieży. Klasa odporności parowania (0 do 3): jest to poziom właściwości „oddychających” odzieży.